| [23/03/2011] - Home away from Home |
Dit is een van de vaste stekken in m'n triatloncarrière.
Vroeger kwam ik hier met Gerrit Schellens als hij of ik deelnamen aan Ironman Zuid Afrika. Deze keer ben ik hier op m'n alleen, geen Gerrit, geen Coach maar ik weet dat ik hier in goede handen ben. Coleen, Jessica en Justin zijn nu even m'n tijdelijke familie, coach, kok, ...
Ik vloog na Abu Dhabi meteen door naar Port Elizabeth om zo een lange dag reizen uit te sparen. Ondertussen ben ik na een relatief rustige week terug zwaar aan het trainen want er moet nog wat getuned worden hé voor Ironman Zuid Afrika.
M'n RIB voel ik ondertussen niet meer tijdens het fietsen, in het lopen nog een beetje. In het zwemmen daarentegen blijf ik nog altijd redelijk wat hinder ondervinden maar er komt toch stilaan wat schot in de zaak, hopelijk kan ik snel weer zonder pijn trainen.
Ik kom nog wel eens terug voor de race.
Bink |
| |
| [14/03/2011] - The Real Story |
Het verhaaltje begint een week of 2 geleden. Na een fantastische winter met de perfecte voorbereiding op het nieuwe seizoen kom ik terug van Fuerteventura, nog een week of twee thuis trainen in de kou en met een pak minder faciliteiten, maar goed tzou wel lukken.
Ik knabbel bij thuiskomst al meteen een kies doormidden, perfect timing, beter thuis zoiets voorhebben dan op stage of ergens in de week voor de wedstrijd, dus dacht ik, 't blijft allemaal lekker lopen.
Daags nadien was het echter over, eigenlijk over en out. Tijdens een zwemtraining in Oostende draait er iemand bij een keerpunt en stoot dwars af van links naar rechts (zonder te kijken natuurlijk) en plant daarbij z'n kopke keihard in mn ribben. Ai dat deed pijn en 't was even naar adem happen maar ik werkte m'n set verder af. In de dagen nadien werd de pijn iets erger en storender. Mooi stilzitten op de vlieger en 3 dagen niet zwemmen zou het wel weer op z'n plooi brengen. Hier terplaatse leek dat ook zo te zijn maar tijdens de eerste zwemtraining hier mocht ik het al stil leggen (ondraaglijke pijn en bijna niet meer kunnen ademen), goed dan maar lopen maar ook dat was heel erg lastig, en zelfs fietsen was vervelend.
Ok nog 4 dagen tot de race, dan maar hulp zoeken, we komen uiteindelijk bij een chiropractor terecht die de bobbel die ondertussen op mn ribbekas zit wat duidelijker wil bekijken, een RX dan maar, z'n Feedback is heel erg ontnuchterend. My Man, I'm sorry but your concern to Win this event has changed priority to "will I be able to start at all " en om dendezen hier nog wat dieper te duwen, misschien is het zelfs beter om meteen te beslissen niet te starten en huiswaarts te trekken (dus weg Abu Dhabi, en ook Zuid Afrika).
De grond zonk even weg onder mn voeten, maar neen, dat ging niet door, kan er iets gedaan worden, wat dan ook.
Hij gaf me een lekker duwtje om de wervels die ondertussen helemaal vast zaten terug los te krijgen maar met die rib(ben) kon hij niets aanvangen en daar kan men eigenlijk ook heel weinig mee doen.
Ok als men daar niets kan aan doen dan heeft het ook geen zin naar huis te gaan want daar kan men er al evenmin iets aan doen.
Vanaf toen was het voor mij dus herprogrammeren van "Kga dat hier winnen " naar " Dit gaat heel veel pijn doen en misschien finish ik niet".
Ik heb dan niet meer gezwommen tot aan de race.
SWIM : zwemstart loopt helemaal mis, na 50 m liggen er nog 2 achter mij van de 45, m'n vleugels draaiden gewoon niet rap genoeg, de adrenaline hield de pijn draaglijk maar 't zwom helemaal niet lekker, gelukkig kan ik in ronde twee aansluiting vinden met de tweede groep en verlies ik zo niet TE veel tijd.
In de Wissel verlies ik ergens mn Oakley bril dus kan ik 200 km gaan fietsen in wat soms meer op een zandstorm leek dan wat anders, dus kan ik iedere drankpost beginnen met mn ogen uit te spuiten met water om al het zand weg te krijgen, nu goed, BIKE : ik kom in m'n ritme en fiets met enkele jongens het gat dicht op de kopgroep, eenmaal daar schuif ik meteen door naar voor en begin ik samen met Frederik, Bracht en Lanos de boel in frieten te vlammen, tegen km 160 schieten we nog over met een man of 4 maar dan krijg ik het ook even moeilijk en moet ik de jongens stilletjes laten rijden.
Wissel twee kom ik voorzichtig van de fiets en probeer ik langzaam rechtop te komen zodat de ribben niet gek gaan doen maar ik schiet volledig in kramp, even STOP en wachten tot alles weer verder kan bewegen.
Tent binnen schoenen aan en RUN : dit lukt moeilijk, m'n lichaam doet vreemd, torso zit niet lekker en ik zak weg van positie 4 naar 9, wat een miserie, iets voor halfweg de 20 km zit ik op 3 min van de nieuwe koploper (Frederik) m'n lijf begint langzaam de spanning te lossen en ik kom op dreef, steeds sneller en sneller. Op 4 km van het einde loop ik al terug op 1'45 en passeer ik net 3 jongens ik lig ondertussen terug 3°. Voor mij een teken om nu echt nog eens alles of niets te spelen. Ik kan nog een stuk versnellen en kom nu op 20sec van nr 2 , en op 1'15 van Fré met nog 2,5 km te gaan en dan "PATAT" 2 mensen springen aan een bushalte uit de bus recht op het deel van het parcours waar ik loop, ik heb geen schijn van kans meer en vlam er bovenop, wat een smak, strompelen, net niet helemaal tegen de vlakte, even niet goed van maar dan komt de Adrenaline en de razernij naar boven.
Gevolg ik begin zeldzaam rap te lopen, vlam voorbij Bockel en dan zie ik hoe dicht ik al bij Fré ben maar ik raak er niet op tijd.
Ik wou geen excuses inroepen want Frederik heeft deze race echt wel verdiend gewonnen, maar men heeft hier ondertussen foto's de ronde laten gaan van de race waar mn ingetapete borstkas op te zien is en iedereen begint me er nu lastig mee te vallen en k ben het moe om dat heel de tijd uit te leggen, k had het ook liever anders gezien, dus bij deze een zeldzaam lange verklaring van de Bink. Ondertussen is alle adrenaline al lang uit mn lijf en is mn ribbekas helemaal terug wakker en k moet zeggen, dat is momenteel niet lekker zulle. Ik vlieg straks verder naar Zuid Afrika, hoe het verder loopt weet niemand, hopelijk begint alles nu wat sneller te genezen.
Bink |
| |
| [12/03/2011] - ONBESCHRIJFBAAR Ontgoocheld |
Vorig jaar ben ik met zoveel honger uit Hawaii teruggekomen dat ik zo vroeg mogelijk op het jaar al eens geweldig ging uitpakken.
Ik heb deze winter zo hard gewerkt dat het voor mij zo klaar was dat er maar een kon winnen in Abu Dhabi en dat was ik. Alles liep perfect, MAAR, de laatste 2 weken is zoveel scheef gelopen, vooral zaken die ikzelf niet echt in de hand heb, ik probeerde nog alles goed te krijgen de laatste dagen en dat scheen de goede richting uit te gaan maar vandaag in de race zijn er weeral zoveel zaken misgelopen. Ik word uiteindelijk 2° op amper 17 sec en ik zit hier nu met een gigantisch slecht gevoel.
Dit zal even moeten bezinken en dan moet de computer gereset worden en ga ik vol voor de volgende uitdaging (Ironman South Africa).
Los van al dit moet ik Frederik Van Lierde feliciteren, hij heeft deze wedstrijd voor een groot stuk gemaakt en is er in geslaagd om de race naar z'n hand te zetten, dus Freddi voor jou een HELE dikke proficiat.
Bink |
| |
| [21/01/2011] - Xterra |
XTERRA WETSUITS ANNOUNCES NEW SPONSORSHIP
Marino Vanhoenacker becomes an official sponsored triathlete for 2011 SAN DIEGO, CA ‐
The third fastest Ironman triathlete in the world, Marino Vanhoenacker, returns to XTERRA WETSUITS for the 2011 season.
XTERRA WETSUITS, North America's #1 triathlon wetsuit company, is proud to announce the sponsorship of Vanhoenacker, a 34 year old professional triathlete from Belgium. Finishing less than three minutes behind overall winner Chris McCormack at the 2010 Ironman World Championship, Vanhoenacker has his sights on the #1 spot for 2011. Vanhoenacker, last year's overall winner at Ironman Austria and Ironman Malaysia, is a consistent podium finisher, having begun racing triathlons in 1997. While he's enjoyed the speed of XTERRA WETSUITS' Vector Pro in years past, Vanhoenacker will be racing in his 2011 Vendetta, the fastest and most buoyant triathlon wetsuit on the market. Vanhoenacker's first race of the season will be at the Abu Dhabi triathlon this March, competing in the warm water in his Velocity‐M speedsuit. "We're honored to sponsor an athlete of Vanhoenacker's skill and caliber, and we're excited to have him swim in the Vendetta, the industry's leading wetsuit," remarked CEO Glynn Turquand.
This year, XTERRA WETSUITS began expanding its operations to Europe and Canada. "With our new international presence, we look forward to sponsoring more exceptional triathletes like Vanhoenacker," says Brian Walters, President of XTERRA WETSUITS.
About XTERRA WETSUITS In 2009, XTERRA WETSUITS became the best selling triathlon wetsuit brand in North America and maintains that dominance today. In 2011, the company began expanding its operations to Europe and Canada. Dedicated to achieving maximum performance and comfort, XTERRA WETSUITS provides an entire lineup of triathlon wetsuits, including entry‐ level to high‐end models. To learn more about XTERRA WETSUITS, please visit
www.xterrawetsuits.com. |
| |
| [19/01/2011] - Servus TV |
Hier is de link waar je de uitzending van maandag kan zien: http://www.servustv.com/cs/Satellite/Article/Sport-und-Talk-aus-dem-Hangar-7-011259332255229
Vrijdag; mn laatste stagedag op Fuerteventura, had ik 2 freelancers en een PR dame achter m'n hielen aan om wat beelden te maken voor de show van maandag. 's Morgens om 6u30 begon het gefilm en uiteindelijk was de laatste opname om 21u30 's avonds, een heel lange en vermoeiende dag die een pak beeldmateriaal opleverde en waar de producer/regisseur dan een goede 3 minuten moet uit monteren.
Zaterdag naar huis : Fuerteventura - Belgium.
Zondag: nog Nieuwjaar gaan vieren met de familie.
Maandag
AM : Zwemmen
PM : terug de vlieger op richting Munchen en dan van daaruit met de auto tot in Salzburg waar de basis van Servus TV is
Laat : Live in de studio
Dinsdag
AM : looptraining in Salzburg AM : met de auto terug naar Munchen PM : vlieger Munchen - Brussel PM : Zwemmen t'Was dus een klein beetje druk bij momenten maar dat hoort erbij zeker?
|
|