Marino slaakte zijn eerste kreet op 19 juli 1976 in Oostende.

Als jonge knaap maakte hij samen met zijn broer de achtertuin onveilig met de BMX.
Een mooi parcours aanleggen om met de fiets te rijden was voor hem klein spel.
Vader en moeder Vanhoenacker keken ernaar en legden zich erbij neer dat de tuin wedstrijdgebied was.
Toen al was Marino in de ban van het fietsen.

Na zijn middelbare studies te hebben afgewerkt moest er een keuze gemaakt worden.
Verder studeren of verder sporten?
Marino koos voor de beide.  Hij studeerde af als diëtist en deed ondertussen aan duatlon.
Pas in het laatste jaar van zijn studies leerde hij zwemmen!

Niet lang na zijn eerste "tewaterlating" schakelde hij over op triatlon.
Hij had de smaak direct te pakken, in 1997 deed hij voor de eerste keer mee aan een 1/4 triatlon.

In het begin van zijn sportcarrière werkte Marino als fitnessinstructeur, in combinatie met zijn sport natuurlijk...
Zo leerde hij ook zijn vrouwtje Elke kennen, zij was namelijk zijn baas!
En wonder bij wonder, Elke was ook gebeten door de triatlonmicrobe. Ze had zelfs al een Ironman overleefd.

Het kon dan ook niet uitblijven, in 2001 deed Marino voor de eerste keer een volledige Ironman. Hij deed mee aan Ironman Florida en werd er warempel 5e. Niet slecht voor een eerste Ironman-ervaring.

In de zomer van 2003 kende Marino pech op het WK Lange Afstand te Denemarken, hij moest de wedstrijd staken.
Vrouwtje Elke, ondertussen hoogzwanger, bleef thuis in Brugge en zag het met lede ogen aan.
De baby voelde blijkbaar mee met papa en mama want ze besloot prompt een eerste kreetje te slaken. Vader Bink haastte zich naar huis, maar helaas, Jirte was te snel.
Na enkele uurtjes kwam papa Bink moe maar gelukkig in het ziekenhuis om er voor de eerste maal zijn prachtige dochter in zijn armen te nemen.

De triatlon liet natuurlijk niet op zich wachten, al snel kwam daar de Ironman van Hawaii aan.
Marino begon met goede moed aan de wedstrijd maar kwam de man met de hamer tegen.
Hij eindigde toch nog 54e.

De eerste Ironman-zege kwam er in Florida 2005, een schitterende prestatie!
En zo was de drang naar nog een zege er natuurlijk ook...
In de zomer van 2006 won Marino zijn tweede Ironman, de Ironman van Oostenrijk.
Na een jaartje Hawaii links te laten liggen besloot Marino terug deel te nemen aan de moeder der triatlons.
Ditmaal kwam hij de man met de hamer minder tegen en veroverde een mooie 6e plaats.

Het seizoen 2007 was nog sterker met opnieuw winst in de Ironman van Oostenrijk en dit keer een 5e stek in Hawaii.

In 2008 kon Marino opnieuw de 1e stek bemachtigen in Brugge, Antwerpen 70.3 en Ironman Oostenrijk. Dit was reeds de 4e Ironman-overwinning.

In 2009 won Marino Ironman Zuid-Afrika, Ironman Oostenrijk en Ironman 70.3 Antwerpen. In de 70.3 van St. Pölten werd hij tweede.

In 2010 staan er weer 3 ironmans op het programma.